Gæðamáltíð úr vanmetnu hráefni:

Hendi þessu hér fram til gamans fyrir áhugasama:

Hirsilasagna Georgs:

Ljúffengt grænmetislasagna með hrásalati

1.5 dl hirsi Rapunzel (soðið í 2.5 dl af vatni)
3 vænar gulrætur (ca. 400 g)
1 gul paprika
1 chilipipar
3-4 hvítlauksrif
4 mtsk. Ólívuolía Krít-Rapunzel
3 tsk. Jurtakraftur Rapunzel
4 dl vatn
1 dl rjómi eða sojarjómi
200 g tómatpure DeRit
1 tsk. Picatakrydd
3 tsk. Þurrkuð steinselja Helios
1 tsk. Þurrkað basil Helios
2 tsk. Oregano Helios

Lasagnaplötur Semola Rapunzel

Hirsið soðið við lægsta hita undir loki í 10-15 mín. Saltað með ½ tsk. af salti. Lokið þá tekið af og látið rjúka af hirsinu svo það verði laust í sér.

Gulrætur rifnar gróft, laukur, paprika, chilipipar og hvítlaukur skorið smátt. Steikt í ólívuolíunni við vægan hita í 5-7 mín. Eftir það er 4-5 dl af vatni bætt út í ásamt jurtakraftinum og látið sjóða undir loki við vægan hita í 10 mín.Þá er rjómanum og tómatmaukinu bætt út í og að síðustu kryddjurtunum og soðna hirsinu.

Þá er öllu raðað í smurt eldfast mót. Fyrst eitt lag af lasagnaplöum. (ath. ekki þarf að forsjóða lasagnaplöturnar frá Rapunzel, en ágætt að leggja þær í smástund í kalt vatn áður). Síðan fylling og lasagnaplötur til skiptis, fylling efst. Þetta þarf að baka í ofni við 200°C í ca. 45 mín. Þá er lasagnað tekið úr ofninum og ostur settur yfir og þetta bakað í 10 mín. í viðbót.



Hrásalat.

1 meðalstórt íssallat
3-4 tómatar skornir í báta
½ agúrka skorin í bita
1 rauður laukur strimlaður smátt
ca ½ fetaostur
dressing á salatið: 3 msk. Hvítt Balsamik edik Rapunzel.

Athugið að ALLT hráefni er lífrænt vottað.

Burt með jeppana!

Hér er athyglisverð síða sem vert er að skoða

Veðrið

Margir undrast nú snjóþungan í Reykjavík. Það hefur snjóað meira en lengi áður. Það var viðtal við veðurfræðing í gær í sjónvarpinu sem var alveg hlessa á þessu. Veðurfræðingarnir standa og gapa og vita ekkert í sinn haus. Það finnst mér skrítið. Ég var búinn að sjá þetta löngu fyrir. Ég hef fylgst með veðri í tuttugu ár. Ég nota loftvog að staðaldri, skrái niður hitastig kvölds og morgna. Á svölunum er ég með lítið tæki sem mælir vindhraða og ég hef meira að segja útbúið einfalt tæki sem mælir úrkomu. Það er trekt í mæliskál. Made in Georg! Að fylgjast með veðri er skemmtileg dægrastytting. Er það ekki líka þjóðaríþrótt Íslendinga?
Ég var fyrir löngu búinn að sjá fyrir þessar veðurbreytingar. Ég hef margoft haft samband við Veðurstofuna en aldrei mætt öðru en áhugaleysi á þeim bænum.
Reykjavík er orðin stórborg með öllum þeim aukaverkunum sem því fylgja. Vaxandi loftmengun hefur haft áhrif á veðurfar, aðallega koldíoxíð mengun frá útblæstri bíla. Það eru jepparnir sem eru að kalla þetta veður yfir okkur, (enda er þetta sannkallað "jeppa-veður"). Það verður að taka á þessu vandamáli af festu. Byrjum á því að banna ALLA bílaumferð í miðbænum. Látum svo jeppaeigendur borga fyrir þann skaða sem þeir eru að valda með því að láta þá borga Mengunarskatt. Það er bara sanngjarnt. Við verðum að snúa við þessari óheillaþróun áður en það verður um seinann!

Leiðtogar

Til að þjóð nái árangri og hagsæld fyrir alla þegna er nauðsynlegt að hafa góðan leiðtoga. Því er því miður ekki að fagna hér á landi. Núverandi ráðamenn og flokksbræður þeirra hafa fyrir löngu svikið alþýðu landsins til að hygla nokkrum fjársterkum aðilum. Baugsgróðinn rennur ekki til öryrkja. FL grúppan bætir ekki heilbrigðiskerfið eða kjör hinna lægst settu. Það sem við þurfum er skeleggur leiðtogi sem þorir að mæta fjármagnseigendum og brjóta niður hagsmunabandalög þeirra og leiða raunverulega auðsæld yfir landið.
Davíð Oddsson var slæmur leiðtogi. Íslenskt þjóðlíf er brunarústir eftir veru hans í Stjórnarráðinu. Og nú líður senn að endalokum félaga hans í Hvíta húsinu en hann hefur líklega fært meiri hörmungar yfir heimsbyggðina en nokkur forveri hans og voru þeir þó nokkuð duglegir. Hann er meira að segja kominn fram úr Ronaldi Regan sem var svo slæmur að það var ekkert annað að gera nema að "rek´ann".
Margir góðir leiðtogar hafa komið fram í heiminum. Sagan sannar það. Stalín hafði kjark og dugnað til að stýra stórri þjóð á erfiðum tímum. Vissulega þurfti hann oft að taka erfiðar ákvarðanir. Ég er sannfærður um að hann tók þær ákvarðanir af heilindum og með hag þjóðar sinnar fyrir brjósti. En það er nú einu sinni þannig að stórmenni verða yfirleitt fyrir mestri gagnrýni. Óvinir þeirra hrópa þá niður og bera uppá þá lygasakir að þeim liðnum til þess eins að sverta minningu þeirra. Einu sinni þekkti ég umdeildan skipstjóra sem þótti harður í horn að taka, menn báru honum misjafna söguna en horfðu framhjá því að hann fiskaði manna best. Mönnum lét vel að vinna undir styrkri stjórn hans. Hann náði árangri. Mao var annar slíkur. Og ég gæti nefnt fleiri: Lenín, Erich Honecker og auðvitað Karl Marx. Og nær okkur í tíma; Kim Il Jong, faðir Kim Jon-il. Honum tókst hið ómögulega, að skapa þjóðríki óháð neysluhyggju, laust við úrkynjun kapítalismans og í andstöðu við heimsvaldastefnu Vesturveldanna. Fáir leiðtogar hafa líklega verið eins misskildir og hann. Stórmenni. En mesti leiðtogi sem uppi er í dag er líklega forseti Venesúela, Hugo Chavez. Hann þorir að ögra Sámi frænda og setja hnefann í borðið. Hann þorir að gera gagngerar þjóðfélagsbætur og snúast gegn þeirri óheillaþróun sem virðist alls staðar fá að þróast eftirlitslaust. Hann eflir ríkisvaldið og afskipti þess af fólkinu (sem er jú Ríkið, eða hvað)? Þetta þurfum við hér: röggsaman byltingarmann sem þorir að gera þær umbætur sem til þarf: Ríkisvæðum Baug. Snúum við áður en það verður um seinann. Ríkisvæðum bankana á ný. Eflum Íslenska Ríkið og horfum stolt framan í sílspikaða nameríkann og segjum einum rómi: Nei, hingað og ekki lengra, við viljum ekki enda eins og þið!
Ef ekkert verður að gert eigum við eftir að enda sem enn eitt fylkið í Bandaríkjunum. Það yrðu napurleg örlög þessarar stoltu þjóðar. Hvað gerir Fjallkonan þá? Fær hún sér kannski kók og brosir? (A Coke and a smile). Nei, ætli það.

Grein

Hér er grein sem ég skrifaði fyrir fréttablað Kommúnustaflokksins í Malmö útaf 1 maí 2004:

www.kommunistiskapartiet.org/malmo/

Av Georg Bjarnfredarson

Liten ökning i Malmö

I Malmö samlades lite över 100 personer för att fira arbetarklassens egen högtidsdag i Röd Front. Efter att ha minskat några år ökade antalet deltagare något.

Berusade av solsken och allmän 1 maj-yra samlades ett hundratal personer på Gustav Adolfs Torg för att fira med kommunisterna. Prydda med röda nejlikor lyssnade åhörarna till några appeller innan det var dags för avmarsch. Efter en kort appell av Proletärens journalist Jörgen Lundberg om just vad Proletären är för en tidning talade Henrik Skrak från Folkrörelsen Nej till EU. Därefter talade Anders Püschel, representant för Nätverket mot Krig i Malmö. Han fördömde USA-imperialismens ockupation och manade åhörarna till fortsatt stöd för det irakiska folkets motståndskamp. Han berättade även om ett kommande solidaritetsmöte den 27 maj med en representant för den irakiska motståndsrörelsen Iraks Patriotiska Allians och manade till uppslutning där. Sist av alla talade Nils Littorin från RKU som uppmanade alla progressiva vänsterungdomar att gå med i det kämpande ungdomsförbundet.

Strax före appellerna gick Vänsterpartiets 1 maj-tåg förbi. De samlade i år drygt 1000 personer. Sossarnas demonstrationståg samlade i år cirka 600 personer.

Röd Frontdemonstrationen ringlade sig genom Malmös gator till Sankt Knuts Torg. Vi var inte det största tåget, men vi var definitivt det livligaste, och stämningen var på topp.

Väl framme höll byggnadsarbetaren Dennis Andersson ett brandtal mot högerpolitiken och brännmärkte bland annat EU:s utvidgning som utan övergångsregler kommer att slå oerhört hårt mot den svenska arbetarklassen och de fackliga rättigheterna. Han vill bland annat döpa om Miljöpartiet till partiet för fientlig miljö för arbetare och Vänsterpartiet till Anti-Vänsterpartiet för att de är helt ute och cyklar i frågan om övergångsreglerna. Sverige ut ur EU var den självklara motelden!

På efterfesten pratade arbetarförfattare Mary Andersson om sin senaste pjäs som utspelar sig under Båstadskravallerna 1968 då Sverige skulle spela tennis mot det rasistiska Rhodesia. Hon berättade om vänsterns motstånd mot detta och det våld de utsattes för av polisen. Stort Tack för att du kunde och ville komma, Mary!

God mat och god dryck avnjöts också till tonerna av duetten Sovjet som vi hoppas få höra mer av.

En trevlig 1 maj i Malmö på det hela taget och till nästa år tar vi nya tag och blir ännu fler.

Öryggi

Þá er ég kominn heim eftir erfiða næturvakt. Það gekk á ýmsu í nótt. Það byrjaði um miðnætti. Nákvæmlega 23.55, þá komu tveir drukknir drengir og vildu nota salernið hjá okkur, (þurftu vísast að spræna bjórnum sem þeir höfðu þambað). Ég lenti í nokkrum útistöðum við þá og átti í erfiðleikum með að koma þeim út. Það er mjög algengt að svona lið slæðist á bensínstöðina á nóttunni. Ég reyni yfirleitt að leysa málin friðsamlega en stundum er fólk bara í þannig ástandi að tauti verður ekki við það komið. Ég hef oft þurft að hringja á lögregluna og láta fjarlægja fólk vegna skrílsláta. Ég þurfti þess þó ekki í þetta skipti. Félagarnir létu sig hverfa þegar ég tók upp símtólið en vönduðu mér ekki kveðjurnar. Seinna atvikið var öllu alvarlegra. Klukkan 16 mínútur yfir 5 í nótt birtist ungur maður sem var í annarlegu ástandi. Ég sá strax að hann var undir áhrifum fíkniefna. Þegar svona gaurar koma nálægt manni er best að fara að öllu með gát og taka enga sénsa. Ég narraði hann inn á klósett og læsti hann þar inni. Lögreglan kom svo og sótti hann klukkutíma síðar eða kl. 6.35.
Svona er nú lífið. Ég hef margoft óskað eftir því að fá öryggisvörð á stöðina á nóttunni en ekki fengið. Það er bara tímaspursmál hvenær eitthvað gerist. Fíkniefnin flæða yfir allt og lögreglan ræður ekki neitt við neitt. Samfélagið verður að fara að sporna við fótunum. Við verðum að segja fíkniefnunum stríð á hendur. Það þarf að auka framlög til lögreglunnar. Það verður að hækka skatta ef við ætlum að byggja hér velferðarþjóðfélag. Við eigum að taka okkur svía til fyrirmyndar í þessum málum. Setjum hátekjuskatt á forstjórana, látum þá borga til samfélagsins frekar en að kaupa sér lúxusvillur í útlöndum og einkaþotur. Kapítalisminn er úlfur í sauðagæru. Þetta ástand er tilkomið vegna hans. Það ríkir upplausn. Ísland er að verða galeiða og alþýðan á eftir að uppgötva einn daginn að hún er ekki farþegar um borð heldur ræðarar.

Ögmundur Jónasson spyr áleitinnar spurningar í Blaðinu í dag: Ætlar framsókn virkilega að svíkja Ríkisútvarpið? Ég hvet alla til að kynna sér greinina svo og önnur skrif Ögmundar.

Vetrafuglatalningu lokið!

Sú rödd var svo fögur svo hugljúf og hrein,
sem hljómaði til mín úr dálitlum runni.
Hún sat þar um nætur og söng þar á grein
svo sólfögur ljóð um svo margt sem ég unni.
Og kvöld eftir kvöld hóf hún ástarljóð ein -
ó, ef að þú vissir hvað mikið hún kunni.


Svo kvað Þorsteinn Erlingsson um sólskríkjuna. Nú er vetrarfuglatalningu Náttúrufræðistofnunar lokið. Ég, eins og fjölmargir áhugamenn um Íslenskt fuglalíf tók þátt í könnuninni og skilaði inn athugasemdum mínum í byrjun desember. Það sem ég hafði stærstar áhyggjur af, í skýrslu minni, var fækkun í snjótittlingastofninum. Ég hef fylgst grannt með fuglalífi í vetur á höfuðborgarsvæðinu. Nokkuð meira hefur verið af gæs en undanfarin tvö ár. Einnig finnst mér hrafninn vera að færa sig uppá skaftið. Snjótittlingurinn hefur aftur á móti lítið sést og hef ég af því stórar áhyggjur. Ég held að ástæðurnar séu tvær: Fyrst er það vaxandi mengun í Reykjavík samfara aukinni bílaeign borgarbúa, eiturspúandi jeppar sem drepa og menga allt sem fyrir þeim verður. Hinsvegar eru það stórframkvæmdir í náttúru landsins. Þar sem land er unnið raskast jafnvægi náttúrunnar, vistkerfið riðlast og það hefur keðjuverkandi áhrif. Þar sem einu sinni söfnuðust fuglar fyrir í hundraðatali er nú auðnin ein og trjágreinar borgarinnar liggja lífvana í mengunarskýi.

Til að bjarga Íslensku dýralífi frá útrýmingu þurfum við að taka höndum saman. Stöðvum allar stórframkvæmdir tafarlaust! Skerum niður bílaeign landsmanna. Setjum á jéppaskatt sem gerir fólki ómögulegt að reka jeppa. Bönnum bílaumferð í miðbænum. Á móti þarf að auka framlög hins opinbera til vistvænna almenningssamgangna, samanber vetnis-bílar. Reykjavíkurborg gæti líka staðið fyrir leigu á reiðhjólum fyrir borgarbúa. Ég sjálfur á ekki bíl. Ég fer allra minna ferða á reiðhjóli. Það er þægilegur og heilsusamlegur ferðamáti. Krafan hlýtur að vera sú að borgarbúar fái að lifa í friði fyrir hávaða og mengun og að minnsti Íslendingurinn, snjótittlingurinn fái frið!

Burt með bílana! Inn með reiðhjól og fuglasöng!

Meistari Mao og Spaugstofan

Í gærkvöld horfði ég á fyrsta þáttinn af fjórum um Mao formann á Ríkissjónvarpinu. Þessi þáttur var prýðisgóður og ég hlakka til að sjá hina. Mao hefur því miður ekki notið sannmælis í vestrænum fjölmiðlum. Þar er yfirleitt dregin upp dökk mynd af þessu stórmenni sögunnar. Skemmst er líka að minnast ævisögu hans sem kom út fyrir skömmu eftir Jung Chang og Jon Halliday. Það er ljót bók og þar er Mao sýndur sem skrímsli en ekki sá hugsuður og leiðtogi sem hann var. En svona verður þetta auðvitað þegar fjármagnsöflin stjórna fjölmiðlum og bókaútgáfu, þá hnýta þau óspart í þá sem bjóða þeim birginn. Í þættinum var dregin upp hlýleg mynd af Mao, viðtöl við vini hans og fjölskyldu og samstarfsmenn. Virkilega vandaðir þættir.

Annars hefur Ríkisútvarpið verið að sækja á að undanförnu. Spaugstofan hefur aldrei verið ferskari og beittari. Það er með þá félaga eins og vín, þeir bara batna með aldrinum. Við Bjarnfreður rákum upp ófáar hláturrokurnar síðasta laugardagskvöld. Ég held að Vinstri Grænir gætu jafnvel tekið þá félaga sér til fyrirmyndar að mörgu leiti. Oft er beittasta gagnrýnin sett fram sem skrýtla eða jafnvel háð. Afhverju voru þeir ekki fengnir til að sjá um Skaupið? Ég fagna líka auknu framboði af sænsku, leiknu efni. Í kvöld byrjar nýr sjónvarpsmyndaflokkur á gamansömum nótum um hjónakorn nokkur merkileg. Við Bjarnfreður ætlum ekki að missa af því enda standast fáir svíum snúning þegar kemur að gamanþáttagerð. Ríkisútvarpið ber að styrkja og varðveita og gæta þess að gráðugir og fálmandi fingur gráðugra kaupsýslara og annarra óvildarmanna nái ekki yfirhöndinni í þessari þjóðargersemi. Sjónvarpið stendur vörð um Íslenska menningu og Íslenska tungu. Íslenskan er hornsteinn menningarinnar. Án hennar erum við ekki þjóð! Það verður nefnilega ekki allt mælt í krónum.

En talandi um Ríkisútvarpið. Skaupið í ár var algjörlega fyrir neðan allar hellur. Ég horfði á það ásamt Bjarnfreði og Flemming. Hvorugu þeirra stökk bros. Bjarnfreður sofnaði meira að segja í miðju kafi, svo leiðinleg voru heimskupörin sem þjóðinni var boðið að horfa uppá. Mistök, en þau eru til að læra af og ég veit að þetta verður ekki endurtekið. Hendum út þessum stráklingum og prökkurum og fáum alvöru menn til verksins, menn sem kunna til verka og hafa gert þetta árum saman. Fáum Spaugstofuna!

Háskólinn spilar rassinn úr buxunum!

Alveg er ég hneikslaður á þeirri lágkúrulegu fjáröflunarleið Háskóla Íslands að koma að rekstri spilakassa. Hvernig getum við staðið á þessu ef við viljum kallast siðmenntuð þjóð? Því ekki að auka fjárveitingar til Háskólans? Er það kannski andstætt hugmyndafræði nýkapítalismans? Ætlar einkaframtakið kannski að taka að sér rekstur Háskólans? Þetta er skömm og ekkert annað. Þorgerði Katrínu væri réttast að segja af sér. Svona vinnubrögð þekkjast ekki í Svíþjóð. Þar væri hlegið að þjóð sem ræki háskóla sína með happdrætti. Fyrir utan það þá kallar spilafíkn ógæfu yfir fólk. Menntunarstigi þjóðarinnar mun fara aftur ef fer sem horfir. Þetta er upphafið að úrkynjun og hruni kapítalismans. Hann metur allt eftir verðmæti en menntun verður ekki metin til fjár. Viljum við að íslendingar framtíðarinnar verði forríkur en menntunarlaus skríll?